top of page

REFUGJATET - NGJARJE TË DHIMBSHME QË PËRSËRITEN. A MUND TA SHMANGIM TË KEQEN?

"NJERËZ DHE LUFTËRA" nga Keti Dibra


Ikin ditën

ikin nëpër

natë

ikin e

largohen

të tkurrur

nga ankthi

nga frika

nga vdekja

as kokën

kthyer.


Lënë pas

njerëz

lënë shumë

lënë vatër

lënë dheun

lënë fjalën

për tjetërkund.


Zëra që

shuhen

dhe bëhen

askushi

në radhë.


Pikon

mendimi

me mua

ç’do bëhet

çdo bëhet

me ne?


Të fortët

vendosin

për fatet

e kombeve

e njerëzve

të gënjyer

të vjedhur

të vrarë.


Të behet

luftë

me ju

do fitojmë!

Urdhëra

tiranësh

të “lojërave

të fatit”.


Pamje si prej luftës së dytë botërore - Refugjatë ukrainas mësyjne trenat


“REFUGJATËT” nga Adam Zagajewski


Te përkulur nga një peshë

që jo gjithmonë shihet

shtyhen perpara në baltë e në rërën

e shkretëtirës,

të përkulur, të uritur,

njerëz të pafjalë, me veshjet

e rënda,

përshtatur për tërë stinët,

gra të plakura me fytyra të vrara

që mbajnë diçka, një foshnjë, një

llampë,

nje kujtim, ose copën e fundit

të bukës.


Mund të jetë Bosnja, sot,

Polonia në shtatorin e ‘39, Franca

tetë muaj më vonë, Turingia në ‘45,

Somalia, Afganistani o Egjipti.

Është gjithnjë një karrocë, o së paku një karro

e vogël, mbushur me thesare(jorganë, tas

argjendi

dhe aroma e shtëpisë që shpejt zhduket).

Një makinë pa benzinë e fjetur në

gropë,

një kalë( që do të braktiset),borë, shumë

borë,

tepër borë, tepër diell, tepër shi,

dhe ajo e përkulur karakteristike e trupit,

si drejt një planeti tjetër, më të mirë,

me gjeneralë më pak ambiciozë,

më pak topa, më pak borë, më pak erë,

më pak Histori (fatkeqësisht një planet i tillë

nuk ekziston, mbetet vetëm të përkulurit).


Duke tërhequr këmbët

shkojnë ngadalë, shumë ngadalë,

drejt një territori të asnjë ane,

drejt një qyteti të askujt,

mbi lumë asnjëherë.


Perktheu Keti Dibra


1991 - Ekzodi i shqiptareve te neveritur nga komunizmi


63 views0 comments

Comments


bottom of page